Na 3 maanden vakantie zijn ook in Spanje de scholen weer begonnen. Marvy startte halverwege september in de 1-ste van de ESO, Pip zit in primaria 5 (groep 7). Vooral Marvy kon – na alle brugklasverhalen van haar Nederlandse BFF’s – niet wachten om naar de middelbare te gaan. Viel dat even tegen.

Begrijpend lezen

Kregen ze ‘ons eerste jaar in Spanje’ een aangepast rooster, dit schooljaar draaien de meiden gewoon met alle lessen mee. Oké, ze spreken inmiddels een aardig mondje Catalaans, maar spreektaal is toch echt anders dan schooltaal. Laat staan dat ze begrijpend kunnen lezen. En dan heb ik het niet eens over het niveau, dat in Spanje zoveel hoger ligt dan in Nederland.

Schuldgevoel

Huiswerk maken kost bij ons niet dubbel, maar drie keer zoveel tijd. Eerst moet ik namelijk alles in het  Nederlands uitleggen, omdat Marvy en Pip überhaupt niet begrijpen waar de lesstof over gaat. En dat is pittig, na een schooldag van van 8 tot 5.

‘Ik ben bang dat ik blijf zitten,’ snikt Marvy aan het einde van schooldag 2!

Mijn hart brak van zoveel verdriet. ‘Dat doen wij hen aan’, echode ergens in mijn achterhoofd. Snel drukte ik de negatieve gedachten weg en suste dat het goed komt. Dat het tijd nodig heeft. Dat het vorig jaar toch ook goed ging. Dat onvoldoendes halen niet erg is. Dat we sowieso trots op hen zijn. Dat papa en mama alles, maar dan ook alles zullen doen om haar en Pip zo goed mogelijk te helpen.

Over leven in Spanje Het leed dat huiswerk heet blog #20Knappe kop die hier uitkomt!

Big bang

‘Maar hoe moet het dan met biologia, geologie, historia en technologia? Ik kon vandaag bijna geen woord verstaan’ sputterde Marvy. ‘Iedereen praat zo snel. Vooral het laatste uur was vreselijk. Het ging over Big Bang of zo. Mam, ik weet niet eens waar dat ligt.”

Lichtjaren, asteroïden, meteorieten, de oerknal, mijn kind had er tot vorige week nooit van gehoord. In tegenstelling tot haar klasgenoten, die op de primaria ook al biologie, natuur- en aardrijkskunde kregen. Eerlijk? Ook ik weet niet zo heel veel – meer – over het ontstaan van het heelal en parallelle universums.

Over leven in Spanje Het leed dat huiswerk heet blog #20Wiskundeles van papa

Wiki kids

Lang leve Wikikids. Een vriendin – ze emigreerde twee jaar eerder met man en dochter naar Spanje – wees me op de kinderversie van Wikipedia. Nadeel, tegen de tijd dat we alle informatie in het Nederlands hadden door geworsteld en ik de eerste pagina in Marvy’s schoolboek had vertaald, had mijn kind er een ‘werkdag’ van 12 uur op zitten en was haar concentratievermogen gedaald naar het absolute nulpunt.

Lactose wat?

Nee dan Pip. Je zou denken dat onze jongste het makkelijker heeft in de vijfde. Not. Het spijsverteringskanaal, lactose intolerantie, longinhoud, bronchiën, de twaalfvingerige darm, Pippa had er tot vorige week nooit van gehoord. In tegenstelling tot haar klasgenoten, die in de voorgaande jaren ook al natuurkunde en biologielessen volgden. Eerlijk? Ook ik weet niet veel meer van de functie van de alvleesklier, indigestie en hoe het hart precies in elkaar steekt.

Hulptroepen

Gelukkig heeft Yuri een wiskundeknobbel en ik één voor taal, maar voor alle andere vakken moeten ook wij weer naar school. Uit pure frustratie plaatste ik vorige week een bericht op de Facebookpagina van Wereldvrouwen. Hoe doen jullie dat met de kinderen? en kreeg een aantal heel bruikbare tips. Zoals het het inschakelen van meer hulptroepen.

Hulptroepen

Beter een goede buur, is het gezegde. Nou dat geldt zeker voor ons. Ik schreef het eerder in een blog: we prijzen ons gelukkig met Fernanda & Fernanda (buurvrouw en haar oudste dochter). Beiden werken als juf op een middelbare school. Van de 8 buurkinderen zijn 7 ouder dan Marvy en Pip. ‘Onze keukentafel  is lang genoeg en er is altijd iemand thuis, die kan en wil helpen met de vakken, waarvoor grote lappen Catalaans moeten worden doorgespit,’ drukt Fernanda me op het hart. Over leven in Spanje Het leed dat huiswerk heet blog #20Als juf weet buurvrouw Fernanda precies hoe ze taaie stof moet ‘aankleden’.

Huiswerkbegeleiding

Inmiddels is Marvy een paar keer met haar boeken naar de overkant gelopen. En elke keer komt ze opgelucht terug. ‘Mam, ik snap het steeds beter.’ Halverwege de derde week is er weer rust in casa Mathey Schouten. Behalve de buren springt ook meester Alex bij. Kregen de meiden vorig jaar nog 1 dag in de week bijles Catalaans, vanaf nu gaan ze met Alex mee naar huis voor huiswerkbegeleiding.

Traktatie

Deze week geen gepuf, gesteun, geklaag en betraande ogen, wanneer ze door de schooldeur naar buiten komen, maar blije gezichten. En monden die vragen of ze, voor we naar huis gaan, alsjeblieft eerst een ijsje mogen.Knutselend leren, beter wordt het niet.

Praktijkles

Vrijdag is D-day, dan wordt ESO 1 getoetst op hun kennis over het universum. Om in te komen werd Marvy’s klas vanmorgen getrakteerd op een oefentoets. Ze had zowaar vier van de acht vragen goed. Met nog twee leerdagen en afspraakje bij Buurvrouw voor de boeg, heb ik alle vertrouwen.

Woensdagmiddag en vrijdagmiddag is ze ‘vrij’.

Ook Pip gaat vooruit. Zij weet inmiddels uit de praktijk hoe het hart werkt. ‘Mam,’ zei ze gisteravond. Haar ogen glunderden. ‘Weet je wat wij vandaag hebben gedaan? Een schapenhart bestudeerd. Een echte hé, want die lijkt het meest op een mensenhart. Ik mocht met mijn vinger in de vena buit superior. Dat is een holle ader.’ Ze trekt een vies gezicht. ‘Juf Herenia – de verkering van meester Alex – deed een verbandje om het uiteinde en toen heeft ze erop geblazen. Vet gaaf, er kwamen allemaal witte belletjes uit de kamers, alsof het hart nog leefde.

PS. De volgende beelden kunnen als schokkend worden ervaren

Over leven in Spanje Het leed dat huiswerk heet blog #20

Over leven in Spanje Het leed dat huiswerk heet blog #20

Over leven in Spanje Het leed dat huiswerk heet blog #20Je kunt zeggen wat je wilt, maar wanneer je in de praktijk ziet hoe iets werkt, blijft het toch beter hangen. En je hebt meteen een sterk verhaal.

8 comments

  1. Dat brekende hart…. dat ken ik. Doet zeer, hè?! Vooral die gedachte er achteraan: ‘mijn schuld!’ Maar nooit vergeten dat het ook dankzij jou is dat ze opgroeien in de rijkdom van twee landen en drie talen. En ook dat ze een avontuur beleven waarin ze zich samen met jou en Yuri fantastisch staande houden!
    ps. en wat een mooie foto van Yuri en Marvy, terwijl de tatoeage met haar naam op zijn arm zichtbaar is!

  2. Ha Els, Ja, grappig hè, was geen opzet trouwens, maar het viel mij ook op. En dank je wel voor je lieve woorden, again.En dat weet ik ook hoor, van dat avontuur en de rijkdom van 2 landen en zelfs 4 talen (Engels niet te vergeten) en ze doen het inderdaad heel goed, maar soms….neemt de twijfel even de overhand. Niet lang gelukkig, wat dat betreft groeien we allemaal. Een ding weet ik wel, ik / wij zijn onwijs trots op hen.

  3. Knap hoor! Die tekst over de afstand van de zon die kan ik nog wel vertalen met mijn eigen talenknobbel, maar ik geloof maar al te graag dat het steeds pittiger wordt, moeilijker. Die dames van jou zijn knappe doorzetters. Nieuwe stof leren in een vreemde taal. Het zal ze zeker zelfvertrouwen en doorzettingsvermogen geven. Inschakelen van hulptroepen is zeker goed.

  4. Bon Dia Anna Teresa, Lang niet ‘gesproken’ 🙂 Lief je reactie. Ja, het is hard werken, maar met z’n alle komen we er wel. De meiden zijn deze week al een stuk relaxter dan de eerste week. groetjes Petra

  5. Lieve allemaal,
    Ook wij zijn heel trots op jullie wilskracht en doorzettingsvermogen! Marvy en Pippa, jullie zijn kanjers! Dikke motivatiezoen van Mira en de rest van de fam.

  6. Bon Dia lieve familie K. Wat een lief bericht. Net jullie hart onder de riem voorgelezen aan Marv en Pip. Namens ons allemaal, GRACIAS. Komt helemaal goed met de meiden.

GEEF EEN REACTIE / DEEL JOUW REISTIPS!